دیگه مثل روز برام روشنه که داریم وارد یک دورهی بسیار دردناک، خطرناک و ترسناک میشیم.
بیمهر شدن انسانها، قدرت گرفتن بحث ماشینی و اعمال نا محسوس محدودیتها، افزایش تصاعدی مشکلات روحی و روانی در اثر دوری از معنویات... داریم قدم در دنیای بیرحمی میگذاریم که هیچ تصوری از مختصات آن نداریم.
بدنهی تعصب دگماتیک در مورد علم و دین وزن بسیار سنگینی داره و با سرعت بسیار پایینی در حال تغییر هست. در صورتی که سرعت تحولات مکانیکی زندگی بسیار فراتر هست. این اختلاف، بیانگر نوع آیندهای هست که در انتظار ماست.
ما از لحاظِ باوری، اعتقادی و فلسفی، از پیشرفت تکنولوژی و اثرات آن بر زندگی عقب افتادهایم.
این فرمول، فرمول خلق فاجعه ست. فقط هنوز کسی جدی نمیگیره...
بسیار ترسناک خواهد بود آینده.
آدمها عملاً تا روزی که فرکانس خلق مصیبت در دنیا به چندین بار در روز نرسیده و تا نزدیکی و همسایگی آنها نیامده، به هیچ عنوان تمایلی به پذیرش مسئولیت نخواهند داشت.
و این یعنی به مرور زمان، همه چیز دردآورتر و سختتر خواهد شد.